ความสามัคคี

       คุณธรรม           ประจำชีวิต

ฝากเป๋นข้อคิด            อย่าบิดหน้าหนี

ข้อที่เจ็ดนั้น               ผูกพันวิถี

ความสามัคคี              อันนี้แหละเจ้า

จะเป๋นปราการ            เป๋นยามอยู่เฝ้า

คุ้มภัยหื้อเฮา              ได้นัก

      ก๋ารอยู่ฮ่วมกั๋น      มันก็ต้องฮัก

ฮู้จักโอบเอื้อ               เจือจาน

ยามเพื่อนเดือดร้อน      หรือว่ามีก๋าร

ก็ประสานงาน             จ่วยกั๋นเตื่อมตุ้ม

คนไม้คนมือ               หื้อก๋ารโอบอุ้ม

บ่ได้ละตุม                  คว่างซัด

        ยามมีประชุม      ในกลุ่มต๋ามนัด

ต้องหัดใจ๋กว้าง           ฟังคน

บ่มุทะลุ                     อย่างไร้เหตุผล

แต่ต้องอดทน             ฟังคนอื่นอู้

เฮาจะหันตวย             หรือว่าบ่สู้

ค่อยตรึกตรองดู          ถี่ซั้น

      อย่าเอาแต่ใจ๋       ของตั๋วเองนั้น

ขัดคอหมู่หั้น             เรื่อยไป

เอาเสียงส่วนนัก          มาตัดสินใจ๋

เคารพวินัย               เปิดใจหื้อกว้าง

บ่ผิดเถียงกั๋น             หื้อมันแตกบ้าง

จ๋นนำสู่ตาง               ย่อยยับ

        มีก๋ารงานใด      ฮ่วมใจ๋กระชับ

เหมือนกับปลวกผึ้ง      แป๋งฮัง

ถึงตั๋วหน้อยนิด           บ่คิดกลั๋วหยัง

มันรวมพลัง               กั๋นอย่างแข็งกล้า

หากมีศัตรู๋                 จู่โจมเข่นฆ่า

ก็กรูกั๋นมา                  ฮ่วมฮบ

       หลายแฮงหลายหัว  หลายตั๋วสบทบ

ประกบกั๋นเข้า              มารอ

หรือจะเปรียบคล้าย      ไหมด้ายป่านป๋อ

ที่เอามาทอ                หรือเอามาฝั้น

หลายเส้นเป๋นไจ๋          หลายไจ๋เป๋นกั้น

ความเหนียวของมัน      ก็นัก

        ถ้าหากหมู่เฮา     มีความพร้อมพรัก

สามัคคีมั่น                 กลมเกลียว

กลุ่มของเฮานั้น           ก็จะแน่นเหนียว

หลอมเป๋นหนึ่งเดียว      แข็งแรงเที่ยงมั่น

ไผมายุยง                  อย่างอี้อย่างอั้น

ก็บ่มีวัน                     แตกร้าว

       เอากั๋นเป๋นกั๋น      สานใจ๋หน่องน้าว

กั๋นคนต่างด้าว             รุกราน

อย่างนักเรียนนี้            เวลามีก๋าร

จะทำโครงงาน            เป๋นกลุ่ม นอเจ้า

ก็ต้องจ่วยกั๋น              วางแผนตั้งเป้า

เพื่อหื้องานเฮา            สัมฤทธิ์

        หากแตกแยกกั๋น   ในด้านความคิด

ผิดเถียงต่อต้าน            นินทา

งานบ่เรียบร้อย              แถมเกิดปัญหา

ส่งผิดเวลา                  ปาติด  ร. ได้

เฮาต้องจ่วยกั๋น             คิด,ทำ ชิดใกล้

งานจะเสร็จไว              แต๊ตั๊ก

      อย่างนักกีฬา         สำคัญยิ่งนัก

ต้องซักซ้อมหื้อ            มันดี

ก๋ารส่งก๋ารฮับ               ก๋ารจับก๋ารตี๋

ต้องสามัคคี                 กั๋นไว้เท่าอั้น

หากแตกแยกกั๋น          ใจ๋บ่ตั้งมั่น

จะบ่มีวัน                      ชนะ

        สมานฉันท์กั๋นไว้    อย่าละ

จะเป๋นกลุ่มก้อน            มั่นคง

ทุกคนจงจ๋ำ                ไว้เน้อเจ้า

 

เท่านี้สู่กั๋นฟังก่อนแลนายเฮย……

 

แต่งโดย  สาคร  พรมไชยา    บ้านสักสันติราษฎร์ 

ต.งิ้ว         อ.เทิงจ.เชียงราย